Make your own free website on Tripod.com
LINKS
ARCHIVE
« November 2003 »
S M T W T F S
1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30
You are not logged in. Log in
Friday, 21 November 2003
Weg uit de duisternis!
Topic: Dagelijkse beslommeringen
Ooit, toen ik een jaar of acht was, werd er op zondagochtend bij ons aangebeld door Jehovagetuigen. Een man, een vrouw en een kind. Mijn ouders lagen nog op bed, of te slapen of dingen te doen die ze ook hadden gedaan in hun moment of glory waaruit ik was voortgekomen (ergens in de zomer van 1976 deden ze dat). Ik zei het drietal dat mijn ouders er niet waren, waarna ze hun weg vervolgden op het pad van God, dat waarschijnlijk naar de buren leidde. Sindsdien ben ik nooit meer in contact gekomen met dat slag volk. Wat ik jammer vind. Graag had ik ze namelijk, net zoals de grote Oxysept dat ooit heeft gedaan, eens een koekje van eigen deeg gegeven. Niet dat ik denk dat me dat zou lukken, vermoedelijk zouden ze mij binnen het half uur bekeren tot diep gelovige en overtuigd volgeling, opdat ik ook uw zondagochtenden kan komen verpesten met de Blijde Boodschap.

Ondanks die vrees zou ik graag eens van gedachten wisselen met diepgelovigen van het een of ander. Daarom begon mijn hart te gloeien toen ik vanmiddag bemerkte dat op de Dam te Amsterdam een tent stond van de Scientology. Recht voor de ingang van het Paleis hadden ze een knalgele tent neergezet die niet te negeren was. En dat deed ik dan ook niet. Ik was net naar de bank gegaan om, na een acute vrees voor een Derde Wereldoorlog, al het geld dat ik bezat ervan af te halen. Dat bleek exact 2034 euro te zijn. Ik deed mijn fiets op slot en stapte de tent binnen in de veronderstelling dat ik onmiddellijk door de een of de ander verlichte ziel zou worden aangeklampt om bekeerd te worden. God, dat viel vies tegen. Mij meegerekend waren er vijf ongelovigen aanwezig. De andere vier werden rondgeleid. Maar ik niet. Ondanks twee scientoligisten die het kennelijk prefereerden elkaar hun voorgeprogrammeerde inzichten te vertellen in plaats van mij.

Ik liep toen maar zelf rond langs de panelen die men verspreid door de ruimte had neergezet en waarop de Boodschap te lezen was. Die boodschap was lichtelijk teleurstellend. Als je ziek was, werd je door Scientology beter. Als je aan de drugs zat, kwam je ervan af. Als je depressief was, werd je weer vrolijk. Maar hoe? Da werd dus nie uitgelegd. Godverdoeme. Op het laatste paneel dat ik tot mij nam stond: "De zin van het bestaan is voortbestaan." Goh, dacht ik, dat heb ik zelf ook wel eens bedacht. Ik griste nog wat gratis foldertjes mee en wilde net weg gaan toen ik werd aangeklampt door een jongeman met een rechthoekig brilletje waarachter angstige ogen scholen. Of ik reeds een rondleiding had gehad. Nee, ik heb mezelf rondgeleid. Was er iets bij wat mij aansprak. Nee, antwoordde ik naar waarheid en toen voelde ik mijn telefoon trillen. Ik excuseerde mij en nam op. Het was D. die even informeerde of ik zaterdag nog naar het feest van F. ging dat als thema Duitse Softporno had. Aanzegien mijn lederhosen net gewast waren en ik mijn snor had laten staan, mag het duidelijk heten wat mijn antwoord was. D. en ik babbelden nog wat, tot ik bij een tafeltje kwam waar wat diepgaander literatuur lag over het de zin van het bestaan, wat voortbestaan is. D. en ik zeiden vaarwel, ik hing op en richtte mijn aandacht tot de Boodschap. Er bleken zeven fases te zijn die met het voortbestaan te maken hadden. Ten eerste moest men ervoor zorgen je lichamelijke zelf te laten voortbestaan. Fase twee was de toekomst (kinderen krijgen). Fase drie was ervoor zorgen dat je omgeving bleef voortbestaan. Fase vier betrof de gehele mensheid. Fase vijf het heelal. Fase zes het voortbestaan van het spirituele zelf. Fase zeven, het uiteindelijke doel, is oneindig voortbestaan. Dit werd ge?llustreerd door een tekening van een lichtgevende liggende acht, dat oneindig betekent. Dit teken bedoel ik: ? , maar dan veel groter en omringd met een fel aura. Het werd licht in mijn hoofd. Alsof mijn hersens naar buiten wilden, omhoog, de vrijheid tegemoet. Ik voelde hoe mijn ogen wegdraaiden en voor een kort moment dat eeuwig duurde, was ik omgeven door licht. Alsof ik door een microscoop keek en mijn eigen nek zag . Het was mij duidelijk: ik had het licht gezien en dat zag er goed uit. Ik zal eeuwig voortbestaan, de dood kon mij niks meer maken.

Gesterkt door deze ervaring verliet ik de tent. Godverdomme, dacht ik, dat mag dan blasfemie wezen, maar ik heb wel mooi het licht gezien! Het was reeds donker op de Dam, maar ik zag de mensen stralen. En ik zag dat de mensen zagen dat ik straalde. Ja, het is niet verkeerd om het licht te hebben gezien. Het licht circuleerde door mijn aderen met mijn gloeiende hart als middelpunt. Ik stapte op mijn fiets en hoefde niet eens te trappen om vooruit te komen. Verlicht zijn, ik kan het iedereen aanraden. Die dreiging van een Derde Wereldoorlog deed er ook niet meer toe: ik zou toch eeuwig voortbestaan! Ik ga er spontaan uitroeptekens bij gebruiken!!!

Even later stapte ik bij de Albert Hein naar binnen. Want een fantastische winkel!! Het was de Albert Hein op de Elandsgracht (de voormalige Lindeman), waar het personeel graag lijkt te werken. Iedereen daar was vrolijk en toen ik binnenkwam werd men nog vrolijker, want zo gaat dat als verlichte mensen binnen stappen. Nadat ik voor 34 euro boodscahppen had gedaan, stond ik buiten mijn fiets weer van het slot te doen, toen ik werd aangeklampt door een zwerver. Of ik een paar eurocentjes voor `m had. "Ik zal even kijken", zei ik tegen de goede man. Hetgeen ik deed. "Nee", zei ik, "ik heb alleen maar vier briefjes van vijfhonderd." "Nou ja, helaas", zei de zwerver. "Volgende keer beter", zei ik. Ik voelde brandend bloed door m'n aderen stoten. Da's waar ook, dacht ik, ik ben verlicht. De zwerver was al iemand anders aan het aanklampen toen ik `m terug riep. Ik pakte een briefje van vijfhonderd uit m'n portemonaie en hield `m aan de zwerver voor. "Hier", zei ik, "pak aan." De zwerver keek mij angstig aan als een hond die vaak mishandeld is en niet weet of hij nu geaaid of geslagen gaat worden. "Wat wil je van me?", vroeg de zwerver. "Niks", zei ik, "pak maar aan." De zwerver deinsde achteruit. Ik deed een paar stappen vooruit. "Pak maar", zei ik zo vriendelijk mogelijk en hield `m het briefje van 500 euro voor. De zwerver liep nog verder achteruit, maar struikelde toen over een loszittende stoeptegel. Zijn Dirk van der Broek-tas viel op de grond. Er spetterde wat gele vla uit. Ik liep op de gevallen zwerver af en stak mijn hand uit. Doodsangst las ik in z'n ogen. Op handen en benen kroop hij paniekerig achteruit. Het lukte hem uiteindelijk op te staan. "Fucking creep, laat me met rust", schreeuwde hij en rende weg. De duisternis in.

Posted by molovich at 12:34 AM CET
Updated: Friday, 29 July 2005 4:27 PM MEST
Post Comment | View Comments (8) | Permalink

Friday, 21 November 2003 - 6:11 PM CET

Name: Kika

Dat gespuis van n zwerversvolk toch! Gelijk hebben ze, rennen, rennen als je licht ziet! POllux, manwijf, je bent me er eentje.

Friday, 21 November 2003 - 6:51 PM CET

Name: Anne
Home Page: http://www.angelfire.com/blog/wortelkes_en_erwtjes/blog

Up With People (of zoiets) heetten ze en hun knappe jongeren hadden niet de minste moeite om mij te overtuigen hoe goed hun organisatie was. Vooral die ene jongen deed me alle logica vergeten en alleen het feit dat ik nog minderjarig was toen en dat mijn ouders dreigden om mij op internaat te steken, heeft ervoor helaas voor gezorgd dat ik nooit het stralende licht gezien heb. ;-)

Friday, 21 November 2003 - 9:11 PM CET

Name: Pollux

Dat spijt me, Anne, verlicht zijn is niet onaardig, namelijk.

Friday, 21 November 2003 - 10:55 PM CET

Name: GDB
Home Page: http://gdb.skynetblogs.be

Dat verlicht gedoe verklaart waarom je niet naar Blondie in Brussel wilt, of naar Rucker in Brugge bent geweest. Jammer maar helaas!
Euh, Emjee, ik denk dat ik een beetje te veel gedronken heb. Kan dat kwaad?

Groetjes,

Saturday, 22 November 2003 - 2:34 AM CET

Name: CiNNeR
Home Page: http://www.cinner.com

Moet ineens aan aflevering van 'Sisters' denken maar vermoed dat dat niet de bedoeling was...

Saturday, 22 November 2003 - 2:06 PM CET

Name: Anne

Blondie, schoon madame. Vond ik vroeger al en vind ik nog steeds.

Saturday, 22 November 2003 - 2:10 PM CET

Name: Pollux

Ik heb geen echte bedoelingen met wat dan ook. Dus als hier aan een aflevering van Sisters gedacht wordt, dan is dat zo.

Thursday, 27 November 2003 - 9:39 PM CET

Name: Bart
Home Page: http://www.bartook.blogspot.com

Dus, dus, dus, je meende het goed met dat biljet van 500?
GODVERREDOMME, heb ik daar m'n vl;a voor laten flikkeren.
Klootzak, wees dan duidelijk.
Als ik alles goed mee zou krijgen in het leven vroeg ik je toch niet om kleingeld!

View Latest Entries