Make your own free website on Tripod.com
LINKS
ARCHIVE
« November 2003 »
S M T W T F S
1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30
You are not logged in. Log in
Monday, 10 November 2003
Een mens maakt wat mee
Voor de verandering zal ik u eens met de wondere gedachtenwereld van goede vriend J. laten kennismaken. Al jaren lang beoordeelt hij vrouwen op de wijze waarop zij een trap aflopen slash af zouden kunnen lopen. Als hij een vrouw ziet, probeert hij zich voor te stellen hoe zij, gekleed in galajurk gracieus naar beneden zweeft. "Kijk", zegt hij dan, "daar kan je een trap mee komen aflopen."

Ik heb altijd gedacht te begrijpen waarom goede vriend J. zoveel waarde aan deze beoordelingswijze hechtte. Hij houdt ervan gezien te worden en houdt ook van vrouwen die daarvan houden. Zelf heb ik er niet zoveel mee. Ten eerste omdat ik zelf graag onzichtbaar ben. En ten tweede omdat dit soort vrouwen veel te ver boven mij staat op de schaal der schoonheid en verhevenheid. Mocht ik met zo'n vrouw de trap afkomen, dan zou ik me toch een tweedehands deurmat voelen, bedoeld om modderschoenen op af te vegen.

(En ik weet ook zeker dat dat iedereen zou opvallen, zodat de rest van de avond (eerst achter mijn rug, maar later ook openlijk recht in mijn gezicht) er aan mij wordt gerefereed als de Deurmat, mocht ik het onderwerp van gesprek zijn, wat weinig waarschijnlijk is.)

Maar nu vertelde goede vriend J. ineens waar zijn fascinatie met vrouwen en trappen vandaan kwam. Ooit had hij namelijk een droom waarin hij aan een tafel zit in een of andere nachtclub. Al Capone, Lucky Luciano en Tony Montana zijn ook aanwezig. Frank Sinatra is aan het zingen. Fly me to the moon and let me sing among the stars. Men drinkt champagne en rookt een Cubaanse. Midden in een strofe stopt Sinatra met zingen. Hij staart naar achteren. Iedereen stopt met praten en kijkt om. Daar komt een vrouw de trap afgelopen die, volgens goede vriend J., de oogverblindendste vrouw aller vrouwen is. Ze hoeft niet te kijken waar ze haar voeten neerzet. Ze kijkt onderkoeld, maar superieur de mannenmenigte in. En laat haar blik rusten op goede vriend J. Ze daalt langzaam, als een engel die uit den hemel gezonden wordt. Iedereen zwijgt, iedereen kijkt. Als ze onderaan de trap is, pakt ze zonder haar ogen van J. af te halen een glas champagne van een dienblad. Ze neemt een slok en loopt door, recht op goede vriend J. af. Bij hem aangekomen laat ze een keiharde boer in zijn oor.

Kijk, en daar kan een mens wat mee.

Tot zover dat. Gisteren heb ik verder maar liefst vier bandjes in levende lijve gezien. Niks leukers dan op zondagmiddag bandjes te bekijken. Hoogtepunt was zZz. Een Nederlands duo bestaande uit een drummer/zanger en een Hammond-organist. Easy Listening voor psychopaten, met veel psychedelische en surfinvloeden. De Hammond scheurt onvermoeibaar als een bezeten seriemoordenaar door de nummers heen. Zanger Bj?rn Ottenheim heeft een sterm die de snikken en uithalen van Elvis combineert met de geladenheid van Jim Morrison. Checkt u vooral Spank Me eens uit.

Later op de avond stond I Am Kloot niet onverdienstelijk in de Melkweg te spelen. Schitterende liedjes, maar precies zoals ze op de cd's te beluisteren zijn. Dus daar schiet je ook niet veel mee op. Het was wel bloedheet daar in de Melkweg. En er was een opmerkelijk aantal monglo?de proleten aanwezig. Die het niet konden nalaten om dwars door alles heen te schreeuwen in een poging met elkaar een gesprek te voeren. "Ga lekker samen in een gesloten inrichting zitten als jullie zo nodig met elkaar willen praten, of ga desnoods wat verderop staan, maar val mij niet lastig met jullie debielengelul, ik probeer te luisteren", dacht ik.

Even later viel een meisje flauw. Ik stond naast haar, achter het mengpaneel opgesteld. Zij kwam met haar hoofd terecht op de houten bank waar ik mijn linkerknie op liet rusten. Haar vriend tilde haar slappe lichaam op om naar buiten te slepen. Voor mij zat een securityman over het mengpaneel te waken. Met een zaklampje bekeek hij wat er gebeurde. Eerst scheen hij op haar hoofd, toen op haar kont. Het lichtje bleef er even op rusten en ging toen uit. Ik vroeg me af of het een zieke gedachte van mij was, dat ik dacht dat de man wilde weten of het flauwgevallen meisje een lekker kontje had. Whatever, dacht ik vervolgens.

Oom Max was trouwens ook nog van de partij. Hij beweerde een jaar lang, onder het mom van een boswandeling, ontvoerd te zijn geweest door grts van bicat.net en dat hij na zijn ontsnapping met een teletijdmachine weer naar de dag van vandaag was teruggereisd. Een mens maakt wat mee.

Posted by molovich at 3:24 PM CET
Post Comment | View Comments (3) | Permalink

Tuesday, 11 November 2003 - 9:11 AM CET

Name: Kika

En zo geschiedde een zondag, die wellicht in beperkte mate ooit nog opnieuw dezelfde sfeer zal oproepen, en indien niet doe het dan zelf.(Neem een zaklamp mee.)

Tuesday, 11 November 2003 - 9:44 AM CET

Name: GDB
Home Page: http://gdb.skynetblogs.be

Tof verhaal. Ik heb ook wat meegemaakt, in cafe Den Bonten Os, een typisch Vlaamsch hijskot, waar de zatlappen over de grond rollen. En ik heb vandaag ontdekt dat ik Borderline heb. Fijn is dat. Eerst kanker overleefd, nu Borderline en morgen ben ik misschien een spast.
Ik zei het al vroeger: het leven is een slet en daar voeg ik nu aan toe: wij zijn het witvocht in haar genotsgrot.
Anyway. Wat ik wou typen: goed geschreven, makker.
Groetjes,
GDB.

Tuesday, 11 November 2003 - 10:07 AM CET

Name: Pollux

Tsjee, GDB, borderline, dat spijt me. Borderline feels like I'm going to lose my mind, zong Madonna. Hopelijk is dat in overdrachtelijke zin bedoeld, want anders wordt u waarschijnlijk ook nog eens spoedig dement. Succes!

View Latest Entries