Make your own free website on Tripod.com
LINKS
ARCHIVE
« November 2003 »
S M T W T F S
1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30
You are not logged in. Log in
Saturday, 1 November 2003
Zware Tijden

Samen met wat homeboys draagt Max J. Molovich de kist van zijn goed vriend
Barry. In de rouwstoet achter hem lopen nog meer van Barry's beste vrienden
mee. Onder hen The Pope of Love en de indiaan van The Village People.


Het was het begin van de jaren '60 toen ik werkzaam was als gevangenispriester in een gevangenis te Los Angeles. Ik begon die dag vroeg aan mijn ronde. Buiten waren drie bewakers in het ochtendzonnetje een praatje aan het maken voordat de dag in alle hevigheid zal beginnen. Het was nog wonderbaarlijk rustig voor een gevangenis die zo vol met zwaargewichten zat. Meestal duurde het even voordat de eerste gevangene behoefte aan mijn werkzaamheden kreeg. De gevangenen waren trotse mannen, die vaak niet toe wilden geven de bescherming van God nodig te hebben. Bovendien was ik in die dagen openlijk athe?st. De meeste gevangenen zagen niet goed in wat ze aan een athe?stische priester hadden. Onzin natuurlijk. Rituelen zijn rituelen, maar in die dagen dacht men nogal conservatief. Behalve Barry. Hij was die nacht binnengebracht. Hij had autobanden gestolen.
"Yo priest." Achter me klonk de donkerste stem die ik ooit gehoord had. Ik keek om en zag een bijzonder zachtaardig gelaat. Voor zijn leeftijd zag hij er zwaar gebouwd uit. Zijn gitzwarte haar zat met brillantine op zijn hoofd geplakt. Twee lodderogen keken mij innig droevig aan, als een bejaarde hond die net naar het asiel is gebracht en weet dat zijn dagen geteld zijn.
"Open your heart my son", antwoordde ik.
"I need some praying, father."
En o, hoe ik hem gebeden gaf: "Oh Lord, please shine your light on this onfortunate young man. Oh Lord, oh Jesus, you died for this young man's sins. Forgive him with all your heart. You are his first, his last his everything. Tell him" en ik wees op de jonge man ten teken dat hij mij moest herhalen.
En met zijn diepe bariton zei de jonge man: "Oh Jesus, you are my first my last my everything."
En ik begon te zingen: "I'll do anything you want me to." En de jongen zong mij na.
En ik zong: "Jesus please can't you see. Can't you see the trouble in me?" En de jongen zong mij na. En ik zong: "Ooooh, I can't get enough of your love, Jesus." En de jongen zong mij na. En die laatste woorden herhaalden we. I can't get enough of your love, Jesus. En we zongen en we zongen en geleidelijk aan ontwaakte de rest van het celblok. En geleidelijk aan ontwaakte de rest van de gevangenis. Een voor een begonnen de medegevangenen mee te zingen. En een kwartier nadat de zwarte jonge delinquent mij had aangesproken zat de halve gevangenis `I can't get enough of your love, Jesus' te zingen. Het was een groots moment in mijn priesterbestaan. Voor het eerst ervoer ik daadwerkelijk de aanwezigheid van een hogere macht. Goddelijke ontroering spoelde zich over mij uit.

Iets meer dan dertig jaar na onze eerste ontmoeting die zoveel voor ons beiden heeft betekend, stond ik op de begrafenis van mijn goede vriend Barry White. De donderdag daarvoor was ik nog even langs gegaan. Ondanks de slechte gezondheid waarin hij verkeerde, was hij nauwelijks vermagerd. Zijn machtige stem was evenwel tot een iel piepje gereduceerd. Hij riep mij bij zich. Nauwelijks kon ik hem verstaan. Of ik een van zijn dragers wilde zijn. Ik heb toegestemd en daar stond ik dan. Met knikkende knie?n. Barry had voor massief eikenhout gekozen. Tien centimeter dikke wanden, anders is er het gevaar dat de levenloze Barry door de kist zou zakken. Ingelegd met goud, veel goud. Met z'n zessen moeten we het voor elkaar zien te krijgen om 500 meter met meer dan 300 kilogram op onze schouders te lopen. Rond 1968 had ik God weer afgezworen. Nu sloeg ik voor alle zekerheid toch een kruisje.

Posted by molovich at 7:33 PM CET
Updated: Saturday, 1 November 2003 7:34 PM CET
Post Comment | View Comments (4) | Permalink

Monday, 3 November 2003 - 12:00 AM CET

Name: Bart
Home Page: http://www.bartook.blogspot.com

Ach, briljant.
Uw schrijven hier komt over als een mastrubatiesessie.
Gewoon lekker en prettig met een sublieme climax als einde.
Nadruppelend leest met dan over het geslagen kruisje.

Fijn dat u weer uit het ziekenhuis bent.

Monday, 3 November 2003 - 1:09 AM CET

Name: Max

Bedankt Bart,

Ik ben zelf ook zeer blij weer terug te zijn. Die onverklaarbare behoefte om elke twaalf seconden de rechterarm boven het hoofd te strekken, zal vanzelf overgaan zo heeft de dokter mij gemeld. Het is een acute, vrij agressieve aanval van siegheilitis, gelukkig is het niet chronisch. Deze relatief jonge ziekte - die ergens in de vorige eeuw voor het eerst bij onze zuiderburen is gesignaleerd - is maatschappelijk niet bepaald geaccepteerd. Dit komt ook doordat weinig mensen bekend zijn met de oorzaken van de ziekte. Niet zo gek, want die zijn vooralsnog totaal onbekend. Maar vervelend is het wel. Voor de zekerheid blijf ik voorlopig binnenshuis, totdat de symptomen wat minder heftig zijn.

Monday, 3 November 2003 - 7:15 PM CET

Name: Kika
Home Page: http://kika_vollaile.tripod.com/kika/

Kanker? Rode hond? Dolle koeien ziekte? Kaalheid? Zwangerschap?

Monday, 3 November 2003 - 10:24 PM CET

Name: Oersoep
Home Page: http://oogsoep.oersoep.nl

U schrijft leuk. Schrijft u een keertje mee op oogsoep?
Drop mij even een mail als uw interesse is geprikkeld door enige prikkel van interesse.

View Latest Entries