Make your own free website on Tripod.com
LINKS
ARCHIVE
« October 2003 »
S M T W T F S
1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31
You are not logged in. Log in
Friday, 31 October 2003
Het komt nooit goed
Vorige week vrijdag ben ik met goede vriend J. naar de film Cloaca geweest. Fantastische film, daar niet van (gaat allen NU richting dichtstbijzijnde bioscoop), maar wel weer vervelend confronterend met het eigen loserdom. "De tijd van `het komt wel goed' die is voorbij", zegt een van de hoofdpersonen tegen een ander hoofdpersoon wanneer deze denkt dat hij nog wel een kans bij zijn vrouw maakt nadat hij de vorige verkeken heeft. De tijd van `het komt wel goed' heeft natuurlijk nooit bestaan, want het is nooit goed geweest en het zal nooit goed komen, maar het is altijd pijnlijk wanneer dergelijke illusies worden kapot gemaakt.

Overigens was vriend J. onlangs verdwaald ergens in het bekende stadje Amsterdam. Hij wist waar hij moest zijn, maar hoe hij daar moest komen, was hem onbekend. Weet je wat, dacht hij bij zichzelve, laat ik het eens aan die Marokkaantjes daar vragen. Het waren Marokkaantjes die op de hoek van de straat aan het niets doen waren, u kent ze wel. "H? jongens, weten jullie waar de Hupsaflupsstraat is?", vroeg goede vriend J. Aanvankelijk waren de Marokkaantjes enigszins uit hun lood geslagen, maar toen ze de vraag tot zich door hadden laten dringen, waren ze als een kind zo blij. Wild gesticulerend en met woorden over elkaar heen struikelend, probeerden ze goede vriend J. zo goed mogelijk uit te leggen hoe hij op de plek van bestemming kon komen. Goede vriend J. bedankte de Marokkaantjes allervriendelijkst. Daarna beroofden ze hem nog en staken ze hem neer, maar dat is bijzaak.

Net zoals de hele vorige alinea bijzaak is. Een terzijde om van het hoofdpunt af te dwalen, namelijk dat het nooit meer goed komt. Dinsdag was het weer zo ver. Even een kopje thee drinken in het caf?, dacht ik na gedane zaken. In het caf? trof ik - alweer - goede vriend J. met diens goede vriendin B. Ik dronk een biertje of drie met ze. B. ging al snel weg, goede vriend J. bleef wat langer, maar hield het na een uurtje ook voor gezien. Ik ging nog even bij E. en diens vrouwelijk gezelschap zitten. Eventjes, dacht ik toen. Vier uur later lukte het me pas om me los te maken uit de greep waarin de alcohol mij had. Ik betaalde en ging op zoek naar mijn jas. Maar wie kwam daar ineens binnengelopen? Droomvrouw M. met wie ik het goed kan vinden en over wie ik graag fantaseer, maar bij wie ik, zoals gewoonlijk, niet verder durf te gaan dan hier en daar een insinuerend grapje, waarna ik snel de andere kant uitkijk. Bovendien ben ik volledig afhankelijk van toevallige ontmoetingen, wil ik met haar spreken. Laat ik daar eens verandering in brengen, zo had ik al geredeneerd. Laat ik haar eens mee uit eten vragen.

M. ging aan de bar zitten. Ik ging naast haar staan. Overigens moet ik misschien nog even vermelden dat M. uit Sloveni? komt en geen woord Nederlands spreekt, maar wel bloedmooi is in de ogen van ondergetekende. Niet dat deze mededelingen ook maar enige betekenis hebben binnen het verhaal dat ik nu aan het vertellen ben, maar dat heeft in feite niks,. Betekenis. Ondanks mijn bezopenheid lukte het nog aardig om enige charme tentoon te spreiden, voor zover ik dat in bezit heb, natuurlijk. Helaas moest ik haar gezelschap delen met twee andere leden van het mannelijk geslacht. Vechtend om haar aandacht probeerden we aardig voor elkaar te zijn. De drempel om haar mee uit te vragen werd er bovendien alleen maar groter op. En toen kwam goede vriend J. ineens weer binnenstormen.

Uit automatisme begroette ik hem met alle jovialiteit die in mij zat. Hij bleef op discrete afstand staan (anderhalve meter). Maar ondanks die discrete afstand werd de drempel om M. mee uit te vragen nog groter. Vraag me niet waarom, maar zo zit de menselijke geest (in ieder geval die van mij) nu eenmaal in elkaar. Het caf? had haar laatste ronde erop zitten. Maar omdat wij vaste klant zijn, mogen we altijd nog even blijven. Het niveau was hoog: met name barman A. kon geen genoeg krijgen van onderwerpen als vrouwencondooms en de Kretenzische voorliefde voor geiten. Gelukkig kon M. het allemaal niet verstaan. Ineens werd het me te veel. De drank, de onmacht, de honger. Ik deed m'n jas aan, groette iedereen met ??n handzwaai en verliet het caf? zonder omkijken, hopende dat dit plotselinge afscheid nog een beetje stijlvol overkwam en wellicht een verpletterende indruk op de aanwezigen (en dan met name M.) achterliet. Playing hard to get is mijn specialiteit.

Thuisgekomen maakte ik warme anijsmelk voor mezelf. Ik at de derde zak pepernoten van het jaar op. Mijn telefoon ging. Het was goede vriend J.
- "Lul, waar ben je nou?"
- "Thuis."
- "De vrouw van je kinderen is hier."
- "Waar is hier, ben je nog in caf? FL?"
- "Nee, in caf? de D."
- "Oh... k?."
- "Waarom heb je haar telefoonnummer nog niet?"
- "Ach, maak je niet druk, dat komt wel goed."
- "De tijd van..."
- "Jajaja..."
Et cetera.

Pollux Molovich

Posted by molovich at 3:46 AM CET
Updated: Friday, 31 October 2003 12:27 PM CET
Post Comment | View Comments (4) | Permalink

Friday, 31 October 2003 - 7:03 AM CET

Name: GDB
Home Page: http://gdb.skynetblogs.be

Playing hard to get? Wiebelkop! Welke knoerft speelt nou hard to get als ie de kans krijgt om een klassewijf uit te vragen? Dat is zoiets als een wedstrijd van Racing Bommerskonten tegen fucking AC Milan en Bommerskonten krijgt in de 2de nanoseconde van de wedstrijd een open doelkans (laat ons zeggen op een halve meter voor open doel). Zou de spits van Bommerskonten naast schieten en daarna zeggen: "Nee, dat was niks voor mij, hoor. Zo'n kansen zijn te makkelijk." Nee, toch? NOU?
Het wordt wel wat met jou, maar je moet erin geloven!
Zegt GDB,
met wie het nooit iets is geworden.

Monday, 3 November 2003 - 12:09 AM CET

Name: Bart
Home Page: http://www.bartook.blogspot.com

M. is inderdaad een lekker ding.
Zeker met die zwarte hoge laarzen aan vind ik altijd.
U hebt smaak.

Monday, 3 November 2003 - 12:58 AM CET

Name: Pollux

Goed opgemerkt, Bart. M. is het meest opwindend wanneer ze haar zwartlederen nazi-meesteressenoutfitje draagt. En het glimt zo mooi...

Monday, 3 November 2003 - 12:55 PM CET

Name: Bart
Home Page: http://www.bartook.blogspot.com

Ach en dat paardrijzweepje maakt het helemaal af.
Mmmm.
Wil men mij nu excuseren, ik ga even mastruberen.

View Latest Entries