Make your own free website on Tripod.com
LINKS
ARCHIVE
« October 2003 »
S M T W T F S
1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31
You are not logged in. Log in
Wednesday, 22 October 2003
Bernhard und Eva
Hoewel het nieuws dat Elliott Smith is heengegaan mij droef stemt, gaat het beter met me. Ademen lukt alweer bijna zonder apparatuur, zodat praten ook makkelijker wordt. Maar goed, daar wilde ik het niet over hebben. Waar ik het dan wel over wilde hebben op deze treurige herfstdag? Over Prins Bernhard die wordt beschuldigd van het schrijven van een brief naar Adolf Hitler. Prins Bernhard beweert dat hij de bewuste brief aan Hitler nooit heeft geschreven . Helemaal onwaar is dit niet. Hij heeft `m namelijk wel geschreven, hij heeft `m alleen nooit verstuurd.

In die dagen (we spreken hier over 1942) was ik hofpostbode. Ik reisde heen en weer tussen Engeland, Canada en het Europese vasteland om de - meestal vertrouwelijke - brieven van de koninklijke familie te bezorgen. Aangezien de leden van de koninklijke familie meestal te lui waren om zelf een enveloppe om hun brief te doen en deze dicht te likken, deed ik dat meestal. En zo werd ik in de gelegenheid gesteld om vele brieven te kopi?ren. Je weet immers nooit wanneer het nog eens van pas komt.

Zo schreef prinses Beatrix op 12 november 1944 aan Koningin Wilhelmina.

Liefe oma,

Het is hier heel leuk in Canada. Papa was weer eve bij ons en hij hep gistere een heel mooie vis gefangen. Ein forel, schreeuwde hij toen hij hem aan de haak had.
Papa zecht ook dat wij ons moete overgefe aan de Duisers.
Luiser u wel naar hem? Hij weet feel hoor.

Na doeg,

Beatrix


Aandoenlijk, niet? Goed. We weten natuurlijk allemaal dat Prins Bernhard is opgevoed door zijn moeder, prinses Armgard (en haar `verwende aapje' om met toenmalig Koningin Wilhelmina te spreken), en vooral door de geheimzinnige 'Kolonel' Pantchoulidzew, die door prinses Armgard Tschuli werd genoemd. Zowel Armgard als Tschuli lieten geregeld een grote voorliefde voor het nazisme blijken, zoals dat in die dagen wel vaker het geval was bij Duitsers. Het mag daarom geen verbazing wekken dat Bernhards broertje, Aschwin, in de Tweede Wereldoorlog bij de Wehrmacht ging. Bernhard bleef warme banden met broerlief onderhouden. Tot zover de bekende feiten.


Max J. Molovich kijkt toe hoe Prins Bernhard
zijn eerste olifant schiet, nu nog met pijl en boog


Hoewel er tijdens de huwelijkceremonie van Bernhard en Juliana menig rechterarm gestrekt ging, heeft Bernhard zich nooit expliciet uitgelaten over het nazisme. Laat staan dat hij er een actieve rol in wilde spelen. Of beter gezegd: hij wilde wel, maar hij durfde niet. Bang als hij was voor de toorn van Hitler, Adolf. Bernhard bang? Zult u zich misschien vertwijfeld afvragen. Onze verzetsheld? De man der mannen, die zoveel olifanten heeft afgeschoten voor het Wereldnatuurfonds? Inderdaad ja, Bernhard scheet in die dagen in den Kaki broek voor de kleine snorremans. Niet zo vreemd, zoals blijkt uit de volgende brieven die ik onlangs bij mij op zolder van hun stof heb ontdaan.

Londen, 25 augustus 1940

Herliche Eva,

De nacht dat gij in mijn armen lag, zal ik nooit meer vergeten. Het was misschien maar een moment gerekend op de eeuwigheid, maar dat ene moment zal wel voor altijd van ons zijn. Met duizend kusjes wil ik je lichaam bedekken.

Geheel de jouwe,

Je Bernie


Er volgen vele brieven, waarin Bernhard de liefde verklaart aan Eva Braun. De tortelduifjes zien elkaar regelmatig, meestal ergens in Duitsland op de dagen dat Adolf met zijn tour door Europa bezig is.


De enige foto waar zowel prins Bernhard als Eva Braun herkenbaar op staan.

Maar als der F?hrer noodgedwongen ter sprake komt, slaat de verliefde tone of voice om in een kruiperige, waaruit een angst spreekt die geheel in tegenspraak is met de levenslustige en onverschrokken aard van onze Prins. En dan, begin april 1942, schrijft Bernhard deze brief.

Londen, 2 april 1942

Eefje mijn Eefje,

Wat doet mij dat een verdriet. Ik begrijp uit je woorden dat wij ons even gedeisd moeten houden, maar helemaal over kan het toch niet zijn? Jij bent de enige die mij gelukkig kan maken. Juultje begint zich van me te vervreemden, mijn schoonmoeder haat me en mijn eigenste moeder heeft meer aandacht voor haar aapje dan voor mij. Zeg toch niet dat het over is. Ik smeek je!

Voor eeuwig de jouwe,

Je Bernie


En weer tien dagen later:

Londen, 12 april 1942

Mijn Eva,

Waarom laat je toch niets van je horen? Jouw stilzwijgen scheurt mijn hart aan stukken. Elke minuut langer zonder een woord van jou knaagt aan mijn ziel die zo vol van liefde is. Spreek toch Eva, ik smeek het je?

Liefs,

Een wanhopige Bernhard


Er volgen nog een paar smeekbedes aan het adres van Eva Braun, maar dan schrijft Bernhard, opportunist in hart en nieren, ineens deze brief.

Londen, 24 april 1942

Grote F?rher,

U weet niet half hoe groot het schuldgevoel is dat bij mij van binnen brandt. Er zijn geen verzachtende omstandigheden te bedenken die mijn gedrag kunnen goedpraten. U, als Grote Man, weet natuurlijk als geen ander hoe de vrouw te werk gaat (ik hoef u alleen maar even op de voornaam van uw levensgezel te wijzen en u weet wat ik bedoel), maar mij treft alle blaam. Eva sprak altijd in bewonderende bewoordingen over u, net zoals ik altijd zal doen.

Natuurlijk, ik verdien het gestraft te worden. Toch smeek ik u geen actie jegens mijn persoon te ondernemen, want het zou niet goed zijn voor uw eigen naam in het bijzonder en voor de goede zaak in het algemeen. Wat zouden de mensen wel niet denken als ze te weten komen dat de Prins der miezerige Nederlanden een verhouding had met de verloofde van de Grote F?hrer? Ons beider naam zal te grabbel worden gegooid. Nu ligt de mijne dat toch al, maar u bent tot nu toe onberispelijk. Uw naam zal ineens veel minder vrees inboezemen dan voorheen. "Waarom zou ik doen wat de F?hrer zegt?" zullen de mensen zeggen, "hij heeft z'n eigen wijf niet eens in de hand." Want zo praten de mensen over dat soort dingen.

Daarom raad ik u aan mij niet te straffen, maar te belonen. U weet wat Shakespeare zei: "Keep your friends close, but keep your enemies even closer." Zo ben ik best bereid om bij de verwezenlijking van het Derde Rijk stadhouder van de Nederlandse provincie te worden. Het is niet de meest opwindende baan die er te bedenken valt, maar om aan uw wensen te voldoen, zal ik het niet weigeren.

Met de meeste hoogachting,

Bernhard, Prins der Nederlanden


Hij gaf mij de opdracht de brief zo spoedig mogelijk naar Berlijn te brengen. Maar vlak voordat ik de poort uitliep, schreeuwde Bernhard vanaf de derde verdieping uit een raam naar me dat ik de brief moest verbranden. Ik heb nooit geweten waarom hij ineens zo drastisch van gedachte was veranderd. Misschien vond zelfs hij dat hij dit keer te ver was gegaan in zijn opportunisme. De rest van de oorlog heeft hij zich gedeisd gehouden in het vrije Londen. Hij is zich met het actieve verzet gaan bemoeien toen Duitsland eigenlijk al lang en breed op de grond lag. Hoe het gerucht van de brief aan Hitler naar buiten is gelekt, begrijp ik niet. Ik heb uiteraard niets losgelaten. Maar zoals duidelijk moge wezen, heb ik de bewuste brief niet verbrand.

Max J. Molovich
(uitgetikt door Pollux Molovich, eventuele fouten zijn geheel en al voor zijn rekening)


Posted by molovich at 9:26 PM MEST
Updated: Thursday, 23 October 2003 9:58 AM MEST
Post Comment | View Comments (8) | Permalink

Wednesday, 22 October 2003 - 11:47 PM MEST

Name: Bart
Home Page: http://www.bartook.blogspot.com

Ach heer Molovich,
Het verblijdt mij ten zeerste weer van u te horen.
De persoonlijke bijdragen van uw neef Pollux gaan mij zeker ook zeer aan het hart, maar de woorden van de meester, ach ja het verschil tussen de pupil en de meester.

Ik las over het heengaan van Elliot Smith.
Gecondoleerd met het heengaan van een van de mannen die u bewondert in het leven.
Zelf omschrijf ik mijn muzieksmaak vaak als necrofiel.
Ik houd over het algemeen enkel van muziek van dode artiesten.
Over het algemeen gaat deze stelling ook daadwerkelijk op.
De muziek van uw idool kende ik niet.
Vanmiddag heb ik kazaa maar weer eens flink laten ratelen. En jawel, ook ditmaal gaat de vlieger op.
Prettige deuntjes.

Thursday, 23 October 2003 - 12:09 AM MEST

Name: Max

Hoera, ik kan weer een beetje typen. Met anderhalve vinger. Ik begreep dat gij, Bart, het met tien aan het leren ben. Als ik weer volledig de oude ben, kan ik met tien vingers en tien tenen tikken.

Idool zou ik Elliott Smith nu nou ook weer niet meteen noemen. Daar doe ik niet zo veel meer aan. Aan helden wel, maar daarvoor had ik me niet goed genoeg in de man verdiept. Ik heb een cd van 'm (Figure 8), die zeer de moeite waard is en nog geregeld in m'n cd-speler verdwijnt. Momenteel bijvoorbeeld ook. Everything means nothing to me, schalt er door m'n ziekenhuiskamertje - ik lig alleen. Ik heb meneer Smith dus, zoals gezegd een keer zien optreden. En ja, als ik dan hoor dat ie zelfmoord heb gepleegd dan doet mij dat toch wat. Hij klinkt ook ineens een stuk droeviger dan anders.

Maar genoeg gejammerd: ik ga maar weer eens masturberen. Veel meer is hier ook niet te doen. De zusters reageren niet meer op m'n belletjes.

Friday, 24 October 2003 - 2:46 AM MEST

Name: GDB
Home Page: http://gdb.skynetblogs.be

Mag ik ook eens iets zinnigs typen? Ik bef als de besten.
Zo, dit is mijn bijdrage tot dit maatschappelijk debat.
Het is ondertussen bijna drie uur 's nachts.
Hopelijk wordt het nog later en ik ga maffen.
Het is hoog tijd.

Tot morgen, hoop ik.

Groetjes,
GDB.

Saturday, 25 October 2003 - 6:46 PM MEST

Name: Mevrouw Volaille Kika

Ook nog even wat zinnigs misschien ;
IK vind het een eer ieders heldin te zijn in deze stormachtige tijden. Begrijp wel dat ik uiterst bescheiden hierover wens te blijven. (Wil iemand trouwens aan de heer GDB melden dat -wat hij ook moge uitveoren- hij nooit zo naief mag zijn te peinzen dat hij zoals hij 'een der besten' is. Neen , neen. Fout. Niet volledig. Het dient aangevuld te worden met ; maar Kika is beter. Dit is niet iets wat je zomaar aan je laars mag lappen. Het is een schande! Elke overweging of zelfs vastbeslotenheid over je kunnen dient namelijk zo aangevuld te worden en het stemt me diep ongelukkig u-GDB- op zulk manier uit de hoek te horen komen.(Het gebeurde op een winteravond ik hoorde wat in de hoek rammelen. Maar het bleek dus om m'n grootvader te gaan -die ging het hoekje om- ...)


Etc.
Maar ik als allemachtige vergeef het u .

Sunday, 26 October 2003 - 4:14 PM CET

Name: Isaac


Dit is een schande. Deze tekst staat vol speculaties, en het anachronisme tussen de postdatum van Berhards brief en de inhoud ervan doen me ook veronderstellen dat MAX J MOLOVICH een BEDRIEGER is!

MAX J MOLOVICH = BEDRIEGER

Wij eisen bewijzen. Waar zijn de foto's van de brief, opgesteld in Bernhards handschrift? Wat u schrijft is gratuite blaam aan het koningshuis! Pulp!

Dit krijgt nog n staartje, wacht maar.
Isaac

Monday, 27 October 2003 - 3:15 AM CET

Name: Max

Beste Isaac,

Mijn fotoarchief is gedigitaliseerd door het Nationale Fotoinstituut. Dit in tegenstelling tot mijn brievenarchief. En zelf heb ik geen scanner.

En wat de postdatum betreft: in de media was sprake van een brief die Bernhard op 24 april 1942 aan Bernhard had gestuurd. De desbetreffende brief is echter alleen maar geschreven, maar nooit bij Adolf aangekomen. Dus ik weet niet wat u wilt insinueren.

Monday, 27 October 2003 - 6:08 PM CET

Name: Isaac Louria

Beste Max (ALS dat je echte naam is!),

Ik heb daarnet al getracht een reply te posten, maar blijkbaar heeft je site die gewoon genegeerd. How convenient. Wat ik wilde melden is het volgende.

Ik zit zelf al enkele jaren in de professionele, objectieve journalistiek. Dat is lang genoeg om in te zien dat jouw foto's GETRUKEERD zijn. Vals, humbug. Net als je artikels. Op elk van de foto's heb je dezelfde uitdrukking, kijk je recht in de camera. Toeval? Mij heb je niet liggen.

Wat betreft die datum. In 1942 was de verhouding tussen Eva Braun en Hitler nog staatsgeheim. De fuhrer was de ongetrouwde echtgenoot van alle Nazi-vrouwen. Hoe verantwoord je dan dat Bernhard in 1942 al ongestraft blijk kan geven van kennis over het liefdesleven van Hitler? Simpel: niet. Je verzint het gewoon allemaal, en doet alsof het om waarheid gaat.

Ik zie dat vaker en vaker, die misleidende journalistiek door protserige charlatans, en het maakt me misselijk. Als ik de tijd vond zou ik in een superieur staaltje van journalistiek gewoon de grond vegen met uw gekneuter! Maar die tijd heb ik niet.

Zoek een andere job, kwakzalver,
Isaac

Saturday, 1 November 2003 - 3:07 PM CET

Name: Max J. Molovich

Isaac,

Hoe weet ik nou hoe Bernhard over het liefdesleven van Hitler afweet? Ik weet alleen dat het zo is. De feiten (de brieven dus) spreken voor zich. Ik neem aan dat je dit niet meer leest, dus dat ik dit voor jandoedel aan 't typen ben, maar dat maakt even niet uit.

Verder moet je niet vergeten dat Bernhard lid was van de Nederlandse koninklijke familie. Die krijgen dingen te horen die anderen (gewone burgers aller landen) niet te horen krijgen. En verder had Bernhard natuurlijk een verhouding met Eva Braun die wel het een en ander wist over haar verhouding met Adolf. Dus...

Wat mijn foto's betreft: ik ben van mening dat mensen, wanneer ze op de foto worden gezet, in de camera moeten kijken en moeten lachen. Zo hoort dat. Ik geef niets meer dan het goede voorbeeld.

En wie is Job?

Minachtend,

Max J. Molovich

View Latest Entries