Make your own free website on Tripod.com
LINKS
ARCHIVE
« October 2003 »
S M T W T F S
1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31
You are not logged in. Log in
Wednesday, 15 October 2003
En nu is het genoeg geweest...


Max J. Molovich vraagt Mahatma Gandhi tevergeefs om een vuurtje

Ooit heb ik de zeikerd heel beleefd om een vuurtje gevraagd. I'm sorry, I do not smoke, antwoordde hij. Niet veel later brandde hij op z'n crematie. Ik kan dus niet zeggen dat ik Mahatma Gandhi goed heb gekend. Het enige wat ik van `m weet, weet ik dankzij de geschiedenisboekjes en vooral dankzij de film Gandhi, waarin Ben Kingsley op onuitstaanbare wijze gestalte geeft aan de mensch der menschen. Maar iemand bijna niet kennen, heeft mij zelden belet een mening over `m te vormen. Waar het op neer komt is dat het wat mij betreft eens afgelopen moet zijn de verheerlijking van de Grote Geest , wat Mahatma, als ik het mij goed kan herinneren, betekent. Precies daar wringt `m ook de schoen (die meneer had afgezworen): Gandhi was het volkomen met die titel eens. Als er een klinkende naam voor Onvoorstelbaar Grote Geest zou hebben bestaan, zou hij gewild hebben zo genoemd te worden. Want in het diepst van zijn gedachte, vond Gandhi zichzelf ver boven de rest van de mensheid verheven.

Gandhi zei solidair te zijn met de lagere kasten, zoals de eenvoudige landarbeider. Hij ging gehuld in het eerste `t beste tafelkleed met vetvlekken en liep hij op blote voeten rond, met een uit een of andere veel voorkomende boom gesneden stok om zich te ondersteunen. Nu is het, met de gemiddelde Indiase temperatuur in gedachte, over het algemeen waarschijnlijk niet onbehaaglijk om aldaar in dergelijke klederdracht rond te lopen, maar zlefs toen Gandhi het regenachtige en koude Engeland met een bezoek vereerde liep hij er even schaars gekleed bij (hoewel ik niet wil uitsluiten dat hij voor de gelegenheid wat sandalen had aangetrokken). Dan kan je wel solidair willen zijn met de onderbedeelden, maar als je je meer kan veroorloven, is het eerder een belediging dan een mooie geste.

Als de moslims en de hindoestanen elkaar weer eens massaal te lijf gingen, ging Gandhi in hongerstaking, ervan uitgaande dat men zou stoppen met de dwaasheid. En vervolgens gebeurde dat nog ook. Maar het geweld stopte niet uit vredelievendheid en een plotseling gevoel van broedersschap. Het geweld stopte (tijdelijk) omdat men zich schaamde voor die arme Gandhi die maar honger aan het lijden was voor de rest van de mensheid. Men liet de wapens rusten uit schuldgevoel. Niet uit medelijden met de tegenstander (die men uiteraard even grondig bleef haten), maar uit medelijden met ??n man. E?n man die dacht dat hij belangrijk genoeg was om een oorlog te voorkomen. E?n man die wist dat niemand z'n hongerdood op z'n geweten wilde hebben. E?n man die de rest van India wilde laten voelen dat ze minderwaardig waren, omdat ze toegaven aan hun behoeften elkander de hersens in te slaan. En als men dan ophield met vechten en men met gebogen hoofd de excuses aan Gandhi kwam aanbieden, dan durfde hij ook nog te zeggen dat hij er niet toe deed! Please, do not apologise to me. I'm not important, dat soort teksten. (Probeert u zelf het Indiase accent erbij te denken.) In de geschiedenis van de mensheid is valse bescheidenheid nooit zo treffend tot uitdrukking gebracht. Gandhi nederig? Nederigheid mijn reet.

De man was eerder zo megalomaan als de pest. We mogen van geluk spreken dat Gandhi in zijn jonge jaren een aantrekkelijke, frustratieloze en ambitieuze advocaat was, die op een gegeven moment inzag dat hij soberheid en geweldloosheid kon gebruiken om invloed te krijgen en macht te vergaren. Als Gandhi, net als Hitler, ooit voor de kunstacademie was geweigerd, door een geit in zijn ballen was gebeten en een slechte kapper zou hebben gehad, dan had de wereld er heel anders uitgezien. Hoe, dat is een vraag die onmogelijk is te beantwoorden. Maar zonder Gandhi zouden we in ieder geval geen last hebben gehad van het bovenmenselijke ideaalbeeld van de mens. Want zo wordt Gandhi nog steeds gezien, als een voorbeeld voor de mensheid. Een mens zonder onvolkomenheden, iemand die zichzelf van ondergeschikt belang achtte, bescheiden was en altijd, maar dan ook altijd (al melde hij terloops dat hij moest schijten) wijze woorden sprak, zonder de stem te verheffen. En met dat op Gandhi ge?nspireerde ideaalbeeld van de goede mens moest het maar eens afgelopen zijn. Net zoals met Dolf Janssen, daar moet het ook eens mee afgelopen zijn.

Posted by molovich at 11:36 PM MEST
Updated: Wednesday, 15 October 2003 11:46 PM MEST
Post Comment | View Comments (1) | Permalink

Wednesday, 19 December 2007 - 2:06 PM CET

Name: "Katie"

ok als eertse vind ik deze website nergens op slaan, en daarna zit je zomaar iets over Gandhi te verzinnen dat helemaal niet waar is. Oh en nog iets, volgens mij weet je helemaal niets van spelling. Sukkel

View Latest Entries